Tuma e Kamenices

Tuma e Kamenices

Tuma e Kamenicës është një nga tumat më të mëdha të njohura deri më tani, në të cilën u evidentuan 400 varre, mbetje skeletorë të 430 individëve dhë më shumë se 3500 objekte. Varret më të hershëm të saj i përkasin periudhës së bronzit të vonë rreth shek XII p.e.s. Kjo tumë ka pushuar së funksionuari rreth mesit të shek VI p.es, pra ka një histori gati 700- vjeçare. Në këtë tumë gjenden të konservuara si, Unaza e varrit qendror të tumës, grupi i parë dhe i dytë i varreve me strukturë monumentale si dhe pjesa tjetër që është lënë e pa gërmuar, ku mendohet se në atë pjesë të tumës ekzistojnë edhe 400 varre të tjerë. Gjithë veprimtaria kërkimore shkencore që u realizua sipas të gjitha kr itereve bashkëkohore e me mjete moderne gjatë këtyre fushatave të gërmimeve në terren, u organizua dhe drejtua nga Lorenc Bejko, Maria Grazia Amore dhe Skënder Aliu. Në përfundim të këtyre gërmimeve u provua se tuma e Kamenicës përfaqëson monument in mortor më të madh të llojit të vet në raport me 200 tumat e tjera të gërmuara në Shqipëri dhe në zonat e tjera fqinje të Ballkanit e më gjerë. Varri qendror me të cilën zë fill ndërtimi i kësaj tume, daton në Bronzin e vonë, shek. 13 të p.e.s. : i përket një burri, i cili ka vdekur rreth të dyzetave. Ky varr nuk kishte inventar, por poshtë tij ndodhej një gropë e thjeshtënë të cilën u gjetën një grumbull kockash të djegura kafshësh (dele ose dhi), që tregojnë shenja të një ceremonie mortore. Ndryshe nga tumat e tjera të këti j lloji të gërmuara në Shqipëri : Barç (Korçë) ; Rehovë (Kolonjë) ; Piskovë (Përmet); Vodhinë (Gjirokastër) ; Vajzë (Vlorë) ; Pazhok (Elbasan) ; Cinamakë (Kukës) ; Shtoj (Shkodër), të cilat kanë patur varre qendrore - varri qëndror i tumës së Kamenicës është i kufizuar me dy rrathë bashkëqë ndrorë, me diametër 13 m të ndërtuar me gurë me përmasa mesatare. Në zonën brenda kësaj unaze janë vendos ur gjatë periudhës së Bronzit të vonë (1200–1050 p. e. s) edhe 40 varre të tjerë. 

Muzeu i Artit Orjental "Bratko"

Muzeu i Artit Orjental "Bratko"

Muzeu i Artit Oriental Bratko u hap në qershor të vitit 2003 duke përmbushur kështu ëndrrën e Dhimitër Mborjes (1903-1990) artistit, fotografit dhe mbedhësit të artit oriental si dhe të artit antik. Mborja ka lindur në Korçë, ndonëse ai udhëtoi shumë nëpër botë dhe u vendos në Amerikë. Gjatë jetës së tij ai provoi të gjitha peripecitë e historisë së shekullit të 20-të duke përfshirë edhe ato të emigrantit.

Në moshën 17 vjeçare Dhimitër Mborja largohet nga Shqipëria për tu vendosur në Amerikë ku ndoqi shkollën e arteve në Detroit përpara se të vendosej në Hollivud ku ai punoi në një studio filmash multiplikative (me kartona), u miqësua me "yje" të ekranit të argjëndë dhe fitoi famë si një artist-siluetë. 

Me futjen e Amerikës në Luftën e Dytë Boterore, Mborja u mobilizua në ushtrinë amerikane në vitin I942. Pas kryerjes se studimeve për fotografi ne Kolezhin e Luftes në Uashington, ai shërbeu si anëtar i Signal Corps me trupat europiane. Në fund të luftës më I945, Mborja u lirua nga shërbimi ushtarak me lavdërime dhe u largua për tu bërë fotograf në agjensinë UNRRA (United Nations Relief and Rehabiliution Agency). Kjo punë e solli atë përsëri në Europë ku përpiloi një koleksion fotografik për kushtet e jetës së pas-luftës në Ballkan. Më pas u zhvendos në Azi, gjatë kësaj kohe në Azi ai ushqeu një pasion për të koleksionuar artin e këtyre vendeve. Shija e tij fillestare për artin japonez me kalimin e kohës u zgjerua duke përfshirë një vleresim për traditat e Tailandës, Koresë dhe Indonezisë. Dhe kjo shije e perfeksionuar tashmë, shprehet plotesisht në koleksionin e prezantuar në këtë muzeum.

Muzeu “Gjon Mili”

Një atraksion i ri kulturor në Korçë

Fotografi amerikan me origjinë shqiptare Gjon Mili, tani ka një kënd muzeal në qytetin e origjinës së tij, Korçë.

15 foto të realizuara nga fotografi me famë botërore janë ekspozuar në ambientet e brendshme të Qendrës Kulturore “Vangjush Mio” në një sallë të veçantë.

Gjon Mili njihet si fotografi që përdori për herë të parë  flashin elektronik  dhe fotografimin e lëvizjes.

Gjon Mili u lind më 24 nëntor 1904 në Korçë. Në moshën 5 vjeçare  familja e tij emigroi në Rumani. Atje Mili ku kreu shkollën e mesme dhe në moshën 19vjecare u nis drejt Amerikës. U diplomua në Institutin e Teknologjisë së Masaçusetit inxhinier ndriçimi. Gjatë kësaj kohe u mor me artin fotografik. 

read more
back